K for King

                                                                                                                                                                                                   English version
John Mahoney en James 'Jim' Cockriel waren beiden nabij de boerderij van Dermaut in Ingooigem-Vichte geland. Ze werden opgemerkt door een jonge student, Roger Dubois, die Engels kon spreken. Hij bleef bij hen in het bos tot het donker werd. Op dat ogenblik waren er nog steeds Duitse patrouilles in de buurt.

Ze verlieten het bos en gingen naar het huis van Michel Vandenbroucke. Dit was een gezin met drie jonge kinderen. De vader was verbaasd toen hij twee Amerikanen voor zijn deur zag staan. Zonder te aarzelen en met het gevaar voor zijn leven en dat van zijn gezin, nam hij Mahoney en Cockriel in huis. Vanaf dan zullen de drie kinderen twee nieuwe "grote broers" hebben. Diezelfde avond kwam de priester nog over de vloer om over de situatie te spreken. De zolder was reeds klaar gemaakt voor de nieuwe inwoners en van daar uit hadden ze een prachtig zicht op de omgeving. The twee bemanningsleden leefden daar verschillende maanden. Soms verbleven ze in de kerk van Ingooigem samen met de priester, Jozef Rathé.

Mahoney en Cockriel hoorden over de landing bij Normandië en ook zij wilden een handje helpen bij het verslaan van Duitse troepen. Ze sloten zich aan bij het Geheim Leger van Waregem (Zone III)(Foto's hieronder). Het kloppend hart van het verzet was een boerderij genaamd "Le Grèbe". Het verzet wist dat Engelse troepen aan een snel tempo op komst waren en kregen dan ook het bevel om naar buiten te komen en het op te nemen tegen de Duitse troepen. Op 5 september 1944 hadden ze al soldaten gevangen genomen en ze opgesloten in het Heilig Hart-College.

Men had reeds Engelse troepen opgemerkt en de inwoners dachten dat de Duitsers weggevlucht waren. Men startte de festiviteiten te vroeg en de eerste slachtoffers van de bevrijding vielen. Henri Lebbe, Adolf Cannie en 6 andere burgers werden gedood door terugtrekkende Duitse soldaten. Dit was het begin van heel wat miserie. De 712ste Duitse divisie wilde ten alle koste de geallieerden stoppen in de omgeving van Anzegem (Kaart onderaan de pagina).

Het Geheim Leger wist als ze in Waregem bleven dat de burgers helemaal niet veilig zouden zijn. Daarom besloot men om in de morgen van 6 september 1944 naar de Spitaelbossen te gaan. Tot één van de patrouilles behoorden Roger Vansteenbrugge, Jozef Duthoy, Marcel Windels, Daniel Delmulle, Mahoney en Cockriel. Ze keken uit naar Duitse soldaten maar ook naar Engelse troopers om ze te verwittigen van de situatie in Waregem. Het was rond 17.00, regenachtig en iets kouder dan normaal, toen hun patrouille een geratel hoorde. Ze waren tevreden dat het een Engelse tank en verkenningsvoertuig was.

Ze stopten en van dan af brak de hel los. De tank werd geraakt door een 88mm pantserafweerkanon en bijna gelijkertijd werden ze onder vuur genomen door een automatische geweer. Het Verzet probeerde nog weg te geraken maar werden binnen enkele minuten verder in een veld omsingeld! Na controle vonden ze nog een pistool waardoor een jonge Duitse officier wilde dat ze opgelijnd werden en executeerde ze. Alleen Cockriel en Delmulle overleefden deze hachelijke situatie en vonden bescherming in een boerderij juist achter de plaats van executie. de volgende dag werden ze met een ambulance van het Rode Kruis naar het hospitaal in Waregem gebracht waar ze werden verzorgd. Twee dagen later was Cockriel al in Brussel. Bij de Engelse troopers overleefden Harold Hoyle en Leonard Williams de aanval niet.

Tot op vandaag worden zij herdacht, samen met Walley Loosveldt, de twee Engelse, Leonard L. Williams (44th Royal Tanks), Harold Hoyle (15th Recce) en de Amerikaan John F. Mahoney (zie foto onderaan pagina).

                     Marcel Windels                       Jozef Duthoy                   Roger Vansteenbrugge